Dzień minął jak zwykle:wśród
wyzwisk,śmichów,chichów,poniżania… Moje życie nie zmieniło się nawet o
milimetr. A czyż bogaci ludzie,nie powinni być szanowani? Wszędzie tak jest, a
ja … niestety dowodu osobistego dać nie mogę. I chociaż próbowałam powiedzieć
„Nie.” ,to coś mnie powstrzymywało. Tak bardzo się starałam…
Pewnego dnia po szkole, poszłam odreagować. Chociaż raz. Mój
wybór padł, na pierwszy z brzegu bar. Nie obchodziło mnie, ile mam lat, z
resztą wyglądałam całkiem dorośle. Piwo, dwa,trzy… Poczułam się lepiej. Spokojnym krokiem
wróciłam do domu. Nie bałam się konsekwencji.
Matki nie było w domu. Wraca dobiero po dziewiątej w nocy. Położyłam się spać w
pokoju, bo w głowie nieźle mi szumiało. Jak na pierwszy raz, to całkiem nieźle…
fajne, czekam na dalsze losy owej Meg, mam nadzieję, że nie zacznie chlać bez opamiętania, hahah to dobrze nie prowadzi, więc przystopuj tam z tym jej piciem xd ; )
OdpowiedzUsuńTen komentarz został usunięty przez autora.
OdpowiedzUsuń