Weekend minął cudownie. Mamy praktycznie nie było w domu
przez dwa dni. Przychodziła tylko na noc, a potem
znikała. Szkoda, że 48 godzin tak szybko
odeszło. Mama nigdy nie poświęciła mi wystarczająco dużo uwagi,bym mogła za nią
tęsknić,lub ślepo ufać.Niestety musiałam wrócić do moich dręczycieli. Humor
poprawiły mi tylko testy. Wyszły wspaniale. Wszędzie maksimum punktów. Gorzej
było o moje samopoczucie….fizyczne. Przez krzyki Dręczyciela Psychicznego Meg Sorenson Numer
Jeden – Javier’a, okropnie rozbolała mnie głowa. U nas przerwa niestey nie
należy do najcichszych. Jako tako wytrzymałam do końca lekcji i zmordowana
doczłapałam do domu…
* * *Od Autorki: Coś drapnęłam. Coś takiego C: całuski kocham Was. ; *
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz